Post.

Elke ochtend rond een uur of tien komt Lut de post brengen. Ze is een hele aardige postbode en brengt met de glimlach uw en mijn brieven op hun bestemming.…

Lees verder

Streep.

Dank u wel, mevrouw Streep. U heeft me meermaals tot tranen toe bewogen met uw onuitputtelijke oeuvre. Als kind zag ik Kramer vs. Kramer en plengde mijn eerste filmtranen. U…

Lees verder

Het jaar van de aap.

“We gaan zo aftellen”, roept mijn man vanuit de woonkamer waar iedereen met een glas in de hand gespannen naar de klok op tv kijkt. Alsof er iets anders te…

Lees verder

Wham!

Net toen je dacht dat 2016 wel genoeg muzikanten had genomen, bleek er toch nog één zitje vrij op de bus naar de artiestenhemel. Prince, David, Leonard, Toots, Armand, Zjef, Natalie…

Lees verder

Sorry

  Sorry. Sorry voor de boze buien Sorry voor de harde woorden Sorry voor de loze tranen Sorry voor het zwijgen Sorry dat ik soms zo lui ben Sorry dat…

Lees verder

Schreeuw!

“Writers block?” vroeg een aardige collega me.  “Integendeel,” antwoordde ik. Het is inderdaad al een tijd geleden dat ik nog een geschikt moment vond om mijn gedachten met u te…

Lees verder

De Muze en het Meisje.

Een herfstgriepje heeft als enige voordeel dat je veroordeeld wordt tot niks doen. Rillen en zweten, neus deppen en tussen twee pijnstillers door verdrinken in een boek. Mijn lieve vriendin…

Lees verder

Boe!

Al zo lang als ik me kan herinneren, ben ik bang in het donker. En net zo lang, schaam ik me daar een beetje voor. Ik kan er niks aan…

Lees verder

Bokrijk.

Zondagochtend is altijd een van die schaarse momenten dat we eens rustig en zonder op de klok te moeten kijken, samen kunnen ontbijten. De hele week is het plannen, rennen…

Lees verder

Herfst.

Als ik 's morgens -vroeger dan mij lief is- op de fiets mijn oogappels naar school breng, kan ik het niet langer ontkennen. Het is herfst. Gelukkig nog niet het…

Lees verder
Sluit Menu